E

GÜLÜŞÜNE FERMAN

Gülüşüne kurban olduğum.
Hesapsız ve kitapsız kalbimden vurulduğum.
Bütün insanlardan sakladığım sonsuzluğum.
Kimselere anlatamadığım varoluşum.
Gülüşüne canımı verdiğim.
Yokluğunda kendimi yiyip , bitirdiğim.
Bir defa da olsa rüyamda görmek isteyip , göremediğim.
Hergece adını dilime şarkı yapıp dinlediğim.
Gülüşüne ferman yazdırdığım.
Hergün adına ağıtlar yaktığım.
Gittiğin günden beri yokluğunla sınandığım.
Ne olur gel artık ayları , yıllara kattığım..
©edacakar