Bak aynada yüze, yüzün solmasın
Aşkla bakan göze, keder dolmasın
Geçer tüm üzüntü, şüphen olmasın
Umuda tebessüm, işlediğin gün...
Sanma ki her derdin, tarifsiz keder
Bir bilsen mutluluk, kaç dirhem eder
O Hüznün bağında, kök salan kader
Kuruyup gidecek, o güldüğün gün...
Her gelen üzüntü, bâkidir sanma
Şükürsüz bir dilin, Sözüne kanma
Dert bilip her günün, kor'unda yanma
Kor'undan Kül kalır, savurduğun gün...
Bir tutam tebessüm, bir güler yüze
Bin derdi def eden, bir tatlı söze
Yarına umutla, bakan o göze
Yel vurmaz, yaşları kuruttuğun gün...
Üzüntü saçlara, düşürür aklar
Ömer der için de ne diye saklar
Sinede gülücük, tüm derdi paklar
Lodosta kederi, savurduğun gün...
©ömerdemir
Ö