Çekiliyor gökten dibe ittiklerim.
Çekildim yalnızlığa.
Bu kentin balçık kıyılarına.
Ve kalesine karanlığın.
Ki bilmezsin bu kent ve gözlerin.
Bir derin rüyadır saçlarımı ağartan.
Ve tiksinti doldurduğunda kalbimi,
Yitirdi bakışım kımıldamazlığını eski vakitlerin.
Ki günahkar adamın alçalan alnında,
Yazıyordu büyük şiirlerimden kalma esintiler.
Ve bakışlarıma takılıyorsun uzaklardan,
Çekiyorum kıyılarına ölü ruhumun;
Ölü ruhumun ve kuru yalnızlığın.
"Ben ki asil karanlığıyım bu yıkımın,
Gerisinde hayatımın zayıf tabyalarının.
Ben yorgun fırçadan çıkma resim,
Tanın ağartısından kalma fotoğraflarınım."
"©_münzevi
_