Gün biterken,
Bulutların gökyüzüne elvedası yankılandı.
Fakat bunun, senin vedan ile arasında çok farkı vardı.
Her gün ağlayan bulutlar o gün mutluydu.
Kuşlar güneşine kavuşma adına bilsen nasıl umutluydu.
Mevsimler yapraklarıyla barışmış,
Yüzlerine tebessüm karışmış.
Kısaca huzur adlı tören vardı, işte durum buydu.
Ben yaralarımı sarma telaşı içindeyken,
Daha fazla kapına bıraktığım güllerin dikeniyle canımı yakma,
Eğer filizlendirmeyecekse hislerimi, gönlüme bir su olupta akma.
Artık en güzel manzaran, hüzünlerle boğuşuyor,
Gece saatlerinde çıkıp, özlemi yad edipte yüzüme bakma.
Çünkü sadece göreceğin şey pişmanlık dolu bir aşktır.
Hâlâ sevgi besler sol yanım, işte bu sevgimde ki en büyük farktır.
Farketmediğinde ise çare yoktur yine seni buyurmaya.
Alışmışım seni sensizlikle severek, gözyaşlarıyla uyumaya.
©ggurkann
G