Gece bastırdığında, gündüzün göremedikleri
ortaya çıkan tabloda yer bulurdu zaten kalbim
söz verirken bir uçuruma birdaha sevmek yok
olmayacaktı aşık yolcu neden acı çektirsinki kendine
hersöz verişin ardından biri çıkardı
biri gelirdi ve otururdu tamda gün batımının ortasına
manzaralarımı kapatırdım
kapatırdım gözkapaklarımı
gitmezdi sonra bozulurdu sözler
gelsin acı ve keder
yine gün bitmeden sevmemeye söz verirdik
olmazdı daha gün doğmadan tutulurduk
güneş gözlü bir yar gelirdi ve batırırdı sözleri
daha doğmadan güneş
severdik o gözleri...
©sorvete
1