E

Gün Dönümü

Karanlığa teslim gece de sensizliğin
özlemi birikmiş sol yanımda;
Nokta nokta sinmiş üzerime acılar ağrılarla
kıvranıyorum bu sıralar canımdan can gidiyor
ömrumden ömür ölüm den ötesi yok.
Son nefesim...
Gözlerinin melodisini dinliyorum içimin
ver yan sinlarini eriten, yangınlarını tuz buz eder.
katmer katmer süzülüyor gün avuçlarıma
gün dönümü doğuyor...
Aklar düşmüş saçlarımdan eylül akıp gidecek
rüzgâr lar aç dercesine pencereme
yaşlanmış yıldızları seyredeceğiz...
bütün şehrin ışıkları
sönük sokak lambaları evine dönerken;
Ince ince süzulecek yağmur henüz yeni doğmuş
çocuktur gözlerimden akan
her katrede ileriye dönük. tebessümler vardı
kara gözlerinin ışığı altın da,...
yastığımın üzerinde yılların izi var.
Sımsıkı sarılmış ay üzerini örtmüştür.
anıların, nağme nağme dizilmiş sıraya
yazılmayan mısralar yorgun şiirler
şimdilerde yas tutar.
Gece ye emanet düşler ağır hasta
bulut yokluğun özlemine sarılmıştır.
Bu gece uyku tutmaz.
Ismini andıkça suretin aklımda
uyanırım sabaha seher vakti ile!
©ebrulimsi_