E

Gün Eş im

Her giden bir parça mı söküyor ardından baka kalıyorum hiç birşey diyemeden yama yaptığım
Kalbimi yontar sürme çekerim yara izime
kapatici sürerim yine aynı kaldığı
yerden devam eder yarım olsa da
hikayeler değişmiyor senaryo da aynı trajedi.
ölçüluyor, test ediliyor zaman
acılarımdan besleniyorlar.
Sevildikçe de sevmeyi hak ederdin
zülüfunden dökülen güneşin ışığı sönük,
Gözlüğümü çıkarttım artık ama
güneşin üzerine örttüğüm o gözlüğün kırıldı camı, korunaklı değil.
özümsedikçe küçümseniyor madem gömülüyor
Aşağıya bu kaçıncı oyundu oyuncak seçildiğim.
Artık kuklalarin da yıkıldı son devrimi.
Düştü dekor. döndüm artık
aşındırdığım kapıdan
üzerine ip bağladım mektupların
kör düğümleridir bu.
Aldatılan tebessümlerim fermanını yazan
fetva okuyan baş ucunda mektupların
pulu dökük gururumun hazin sonudur
hüküm yediği gözümde canlandırdığım.
şehir içi yalnızlığıyla baş başa kaldığım kalabalığın ayak altın da ezilen adımlarım.
Hak etmediği kaçıncı sürgünüm
Şehrinden men edilen. özrü
kabahatinden suçlarla sorguya çekilen.
Gelsen de bir gelmesen de artık.
Engelini yediğin bu kalpten kovuldun sen
Saflığın iyi niyetindenkırmamak
için direndigin yanında durduğum
senin için.
Tahammülü aşan çizgilerim.
Günahını taşır hesabını çeker nefsim
boynum kıldan incedir ama
ihanet etmedim eşe dosta
bu bakımdan rahat nefesim.
©ebrulimsi_