_____//FATİH ŞAİR______//
GÜN GELİR
Baykuşlar tüneği, köşkü virâne.
Gönül sen içinde ne gam taşırsın.
Zorun ne, derdin ne, be hey divâne.
Kabarır köpürür, dolar taşarsın.
Açmayan bağında gonca, ya bir gül.
Sen ki zâr eyleyen ey garip bülbül.
Süslese âlemi lâle mor sümbül.
Yanar güle yine, gamlı yaşarsın.
İç çeker durursun, derin âh ile.
Keder dile düşer âhı vah ile.
Söyleyip dolaşıp hep eyvah ile.
Sel gibi gözlerden akıp coşarsın.
Donarken yaz ister, yanarken kışı.
Elinden gelmeyen miskinin düşü.
Rüyâdan bellolmaz ayân' ın işi.
Düşüp girdâbına dönüp şaşarsın.
Şöyle böyle derken, geçti nicesi.
Akar su misâli gündüz gecesi.
Çözemedin mi ömrün ne bilmecesi.
Hâlâ aynı yerde kalkıp düşersin.
Ağır yükün amma, dik dur ezilme.
Kapanıp içine çöküp büzülme.
Gün doğmadan neler doğar üzülme.
Yılma yokuşlarda, zoru aşarsın.
Hasbahçende güller açar gün gelir.
Bülbül uçar avazından ün gelir.
Bir gün belki kaybolan o dün gelir.
O düştüğün yerden kalkıp koşarsın.
_____//FATİH ŞAİR____//
©fatihşair
F