Gun gelir gun gecer bir biri ardına sıralansada geceler doymazssa bile zaman alıp gittik lerine elbet ama elbet alacağımız olucak boşa geçen günlere
Kim bilir belki gün ağırırken kim bilir belki gün batarken olmazsa dedikler yine eser kalpte bir ceryan tutusturur yıldızları kararan gecene hic yoksullukla sınanmamışsa gündüzler zifiri karanlığında mahkum kalmış geceler her an olsada hizsizlikle gelen gün kararan gönüle değmezmiş ışık soluksuz bir nefes ceksede beden hissi olmadan sadece ceset görmüyor kimse bakınca beni koca evrende sanki bir beni
Bu kadar acizmi kaldı dünya veremedi hala bendeki beni gülüşler anlık vede hissiz zaman saklı vede bizsiz kim bilir belki terazisi düzelir kim belir belki kefesi delinir elbet olucaktır benle ben günler elbet yaşıcaktır benle ben kalpler
Irmaksız ovaya benzettiler geçen heryanı yemyesil susuz bir beldeye anlam veremiyor kimse susuz kurumazmı bu vafiler ovalar beldeler nasıl hala yeşil ve taze yağmazki buraya tek tane yağmur görünmezki bir tane kuyu bilmezki yine kimse toprak sevmezmi ağaç toprağa canı veren su oldukça ağaca canı veren toprak olmazmı kendini kurutsa dahi sevdiģine durak olmazmı.....
©sonefe23
S