Günler tren vagonlarını anımsatır
Birbiri arkasına sıralı
Hayatın koşturmacası ne kadar boştur
Ama bize göre hoştur
Sonunda yine kara toprak bizi bekler
Ama biz unutarak boşuna üzeriz insanları
Etme kul üzme kimseyi, kinini bir yana bırak
Yine toprak bekler seni, unutma kul.
Günleri kovalayarak geçer ömrümüz
Ama boştur boş
Bu kovalamaca
Yine toprak bekler seni...
©h.ozdogan
H