Camlaşıyor bahçendeki ağaç.
Kesiliyor yüzün.
Kan akan esmer bir rotatif tenin.
Resimler var ellerinde eskiyen.
Bir kibrit, bir yüzük ve kilit.
Öyle devinimdeki gözyaşların:
Kuşların ciğerleri gibi
aralıksız dolar
deltasına gözaltlarının.
Adı var betiğinde gözlerinin.
Yürüyorsun;
titreşimsiz bağlanım sokaklarında
bir kandil, bir Romalı gibi.
En çok da,
kalpten kalbe uzanan bir yolda
soluk belleğini kaybetmiş serçe gibisin.
Masanda yeşili körelen çiçekler.
Saçlarında emektar karartması bir firkete.
Ve hıçkırıklı bir türkü soluğunda genleşen.
Şimdi dönüşümsüz kızıl gecelerdesin.
Bir mahpus telefonu gibi yakın ve uzak.
Kimse seni anlayamaz.
Kan dizli çocuk
Gün kurusu
Ve aşk.
©sunphobia
©vronski
K