Gün olur herkes evine döner.
Ama yıkık ama yanık.
İnsan en çokta kaybettiği mutluluğu aramak için gider.
Çünkü mutluluğun kıymetini büyüyünce anlıyoruz.
Gün olur herkes sevdiğinin kıymetini anlar.
Ama toprak ama el .
İnsan yanındakinin değerini kaybedince anlıyor.
Ben zaten kaybetmeden biliyodum. Sevdiklerimin kıymetini..
Bi yıkılan eve girmezsin.
Bir de kaybettin insanı geri getiremezsin.!
Hayat fazla acımasız.
Ve buda bizim canımızı fazla acıtıyor...!
©edacakar
E