Gün doğdu mu artık
Müjgânınla koklaşmak vaktidir
Saçlarındaki budanmamış kibir
En gizemli yollarda
Kendini ele verir
Gün battı mı artık
Bülbüller gibi ben
Yaprak gibi içime sinen
Köpüklü azametin sinsi çırpınışıyla
Kendimden sana geçer
Fazlası fena kaçar duygularımla
En mübarek uykularımda
Şahsına münhasır
Şahsına layık şiirler yazarım
Gün doğdu mu artık
Sen görünürsün gökyüzünde
Her perçemli uçuş
Bozdumanlı bir kuş
Kubbelerden yağan bulutlar
Velhasıl bu rüya gözle görülür
Sanatçı sanatını icra etmiştir
Bundandır şairlerin
Ve de bendenizin gündüz susup
Tenha bir kuyuya pusup
Geceyi bekleyen hazırlıklar yapması
©
Ş