Ezanın sesi yırtar gecenin perdelerini,
Gün dolar penceremden içeri.
Demet demet saçılır güneşin rengi,
Yıkar zifirini dünden kalmış kara gecenin..
Tün kıskanırdı görebilseydi güneşin altında,
Allı morlu,güllü dallı elbiseleriyle rüzgarda dans eden bahçeleri..
Cilbabina bürünen çamların aslında yeşil olduğunu renginin,
Ve gece karalar bağlayan göllerin aslında şebe boğuldugunda,
Kararan simasinin mavi oldugunu bilebilseydi..
Görebilseydi keşke karalardan sıyrılıp yıldızlarda,
Onlara değer katanin gece değil gündüz olduğunu.
Ve..
Kendilerinin,Güneşin geceye,
Kendisinden birer parca tılsımlı hediyesi olarak sunulduklarını.
Bilselerdi yıldızlar,ay ve gezegenler,
Gece ve gunduzun hic kavuşamayacak olan,
iki eski sevgili sevgili olduklarını..
©merves
M