Sırtında ağaç dalları yüklü, gebe bir kadın,
Hor görmeyin garibi, incitmeyin sakın.
Kahve köşelerinde okey oynarken koca,
Evde aş bekler üç çocuk, dördüncü hayli yakın.
Mezarda bile bitmez çile dedikleri kör tuzak.
Aşk nedir bilmez, hele sevda rüyalarda bile uzak.
Ne baba evinde, ne koca elinde,
Gün yüzü görmez, toprağı hep kurak.
Sabah uyanır, süslü elbisesi yoktur giyer şalvarı,
Kükürtlü duman solur, yaptığı ekmeğin unu darı,
İnsanların ona verdiği değersiz bir isimdir,
Kadın değil, en amiyane tabirle karı.
Yükün ağırdır kadın, sana yönelen ağızlar kusuyor zehir,
Yok tabiatta bunları temizleyecek bir nehir,
Bilmiyorum ki o kocaya ne denir ?
Sen sabret, sabır Rabbimin sana verdiği en değerli mehir.
©ikrar
I