Nereye satacağım hayatımda ki günahlarımı,
hangi eskici alır onları bilmem ki.
Açık arttırmalara konulsa tanesi kaçtan gider acaba
Keșke hiç olmasalardı hayatım da,
pișmanlıklarıma sebepli șahit olmasalardı.
Gençlikten mi, toyluktan mı bilmiyorum.
Ama hesap edemedim iște o günahlarımın geleceğimde karșıma çıkacaklarını.
Boșver be deyip geçtim hep, oysa ki her boșver diyișim ömür sepetimi doldurur
olmușta haberim yokmuș.
Șimdi ağıtlar yaksam da nafile, tek yapabildiğim elde ki sevaplarımla üstünü örtmek onların.
Eh ne kadar örtebilirsem artık, biliyorum
halının altına süpürmek gibi birșey benimkisi.
Ama çaresizlik iște, o çaresizlik yok mu
insana herșeyi yaptırıyor istemeden de olsa.
Bir zamanlar zevki sefam için yaptıklarımı çaresizlikle ödüyorum iște.
Baya ağır bir ödeme șekli değil mi sizcede?
Fakat insan beșer elbet șașar demișler ya hani,
bir kere raydan çıkmaya görsün ömür treninin lokomotifi, ardından vagonları da
birer birer gelir zaten.
Herșeyin bir ilki vardır sözü iyilikte de,
kötülükte de geçerli sanırım.
İlkinden sonra da alıșkanlık yapıyor belli ki.
Gün gelip akıl bașa gelince ve dur diyince ansızın,
farkına varıyorsun seni bir savașın bekledigini.
Öldürmen gereken düșman mı arıyorsun, göremiyorsun onu, vede
bir bakıyorsun o düșman
senin kötü yanın olmuș, adını da nefis
koymuș sana sormadan.
O senden bir parça, sen ondan bir parça.
Çık hadi ișin içinden çıkabilirsen.
Tıpkı karıșık bir labirent gibi
yönünü, yöreni
bilmeden bul çıkıșı hadi.
Olur da kazanırsan nefsine karșı olan savașı,
en büyük kahraman da, komutan da sensin zaten.
En güzel dersi almıș bir çocuk gibi,
sana sesleniyorum yüreğim;
birdaha o günahlara girme, bulașma lütfen...
Yazan: Fırat Șirin
02.07.2018. 15.30
F