Bu anlaşılmaz hallerin artık bana da çok yabancı
Hani uzakta olsanda hep yamacımda kalacaktın yalancı!
Kalemim kalbindende zifiri karanlık artık,
Sana yazacağım her kelime çıkmaz sokakların tek adı.
Kapımı kapattım, sanmaki bu sevda kalbe düşman,
Senin yaptığın zulmü çekenin hali per perişan.
Ne istedin vermedim, girdin kalbe incecik,
Senin yaşattığın bu günahın adı yoksulluk, sefillik.
Mezarımın taşını yanıbaşına diksinler!
Her gördüğün anda eğ başını, sevgi dilen.
Toprağımın üstüne değmesin çiçeksiz elin,
Bilirsin ben en çok matem gülleri severim.
Eğilmiş boynumu kaldırdım şimdi kabrimden arşa,
Haykırdım gafletle nefretimi dağa, taşa.
Arayıp durdum seni her sokak başında koşa koşa...
N'olur, merhamet et sevgili bu bekleyiş ölümdende başka...
Günah çukuruna attında gittin,
Ellerim buz gibi içimde bitmiyor bu nefret dolu kin!
Gelsende sıcak değil artık ne yatağım nede evim.
Kal cehennemde tek başına, ben artık cennete geldim.
©secilcetin
S