Ah yüreğim acıma artık kanama böyle
Kim çare bulabilmiş ki şu nankör dünyanın kötülüğüne
Kendime mi üzüleyim çevremde benim gibi çocuk yüreklere yapılan haksızlıklara mı
Bir günahsız gördüm aynı benim gibi
Uçuk kaçık tatlı çocuksu yüreği aklı kendini korumak ister ama elinden sadece bu kadar gelir
Mendil satar ıssız sokaklarda Hatice yüzünde hep bir gülümseme umarsızca
Göstermez kimseye kırılganlığını kalbinde saklar acıdan paramparça edilmiş yarısını
İnsanlar hakkında konuşur bu mendil satıyor burada nereye gidiyor ki
Ne acımasız şu hayat şu insanlar
Hatice koskocaman bir kadın insan gibi yaşamaya hakkı yok mu onun demek geldi içimden ama diyemedim korktum kötülükten
Haticeyi ilk gördüğümde benim gözlerim doluyordu birşey yine acıtmıştı canımı otobüs durağındayım diye ağlayamadım utandım
Ağlamaktan değil utanmam insanların
tuhaf bakışlarından
Ama Haticeyi gördüm uzaktan ona birkaç defa baktım gülümsedi birden bana
O zaman tuttum kendimi ağlamadım güçlendim onun gülümsemesiyle
O yüreği yansa da gülümserdi çünkü
İkimiz de günahsızlardandık birbirimizi tanımıştık hemen
Şu zalim dünyanın kötülüğüne karşı ikimizin yürekleri birleşmişti artık
©mermaid
M