Hangi günün aydınlığı bu
Gökyüzü ağlarken güller solarken
Kan kusarken kundaktaki bebekler
Alıp giderken
Cennet yolcularını melekler
Hangi günün aydınlığı bu
Lanet yağarken insanlığımıza
Bildiğim bütün dualardan sonra
Bilmediğim ağız dolusu küfürler
Fışkırıyor yanardağ gibi içimden
Hangi günün aydınlığı bu
Hayvanların gözlerinden
Ateşlenen merhamet
İnsanlığın kalbine
Kurşun gibi saplanırken
Bir daha hiç güneş doğmasın
Olmasın gün aydın
Kopsun artık kıyamet
İnsanlık bir bok çukuruna batmışken!
©yakamoz81
Y