Günbatımı

Tenha sokaklarda günbatımı izlerdik seninle
Herkesten uzak
Kimseciklerin olmadığı
Sadece manzarasını ikimizin bildiği
Issız, izbe bir köşede
O dondurucu kış soğuklarında
Ertesi sabah hasta uyanacağımızı bile bile
Her gün izlerdik
Hatırlar mısın?
Seninle ayrılsak bile ben burada bu manzarayı izlemeden duramam demiştin
Ayrılalı bir kaç sene oldu
Hâlâ, her gün
Aynı saatte
O izbe köşeye...
Sen de gelirsin diye geliyorum.
Ne kadar gelirsin desem de
Gelmeyeceğini çok iyi biliyorum.
Söylesene
Günbatımına mı küstün yoksa o izbe köşeye mi?
Belki de anılar canını yakıyordur
Benim yakıyor çünkü
Baksana ne güzel anılar biriktirmişiz
Günbatımı, günbatımı, günbatımı...
Gurbetteyim bir kaç aydır
Ama burada da gün batıyor
Seni unutmam galiba mümkün değil.
Ne yapalım kader
Sahi günbatımı denen şeyden kastımız neydi ki
Güneşin ufuktan bizlere son kez göz kırpışı mıydı?
O zaman itiraf edeyim
Benim günüm sen giderken battı
Gidişin benim gün batımımdı sevgilim
Gelirsen bir gün güneşi de getir
Çünkü gittiğinden beri gecenin içindeyim
©biravuçsev