Işıksız kalmış anılar , söndürmedi yüzümü
Gün batımındaki kayıptı onun çaresiz ölümü
Kalbim yokluğuyla sızladı ve bitmişti son günüm
Papatyalar eşliğinde tutamadım son sözümü
Asırlara sıçrayan aşklar , ihanete yoksunmuş
Başka bir evrende hepsi meğer mutluymuş
Sessizlik eşliğinde, çünkü ölüler suskunmuş
Onurunu hiçe saymış sevdiğine tutunmuş
Mezarında ki yaşlıkla sadece yutkunmuş
©
©cobann
C