Güneş doğdu usulca ufuktan,
Altın gibi serildi yeryüzüne ışık.
Ama hiçbir parlaklık,
Senin bakışındaki sıcaklığı taşıyamadı.
Sabahın serinliğinde yürüdüm,
Adımlarımda sen, sesimde sen…
Kuşlar öttü, ağaçlar eğildi,
Sanki seni fısıldadı her gelen esen.
Gökyüzü masmaviydi,
Bulutlar bile narin, beyaz bir düş gibi.
Ama içimde bir tek sen vardın,
Günün en güzel anında bile, en derin hissi.
Gülüşünü düşündüm güne karşı,
Dünyanın bütün çiçekleri kıskandı.
Çünkü bir sen vardın,
Göz kamaştıran gündüzün sırrı gibi.
Ama bugün yoktun,
Gökyüzü eksik kaldı sensiz bir andan.
Rüzgar sustu, çiçekler solgun,
Ve ben sessizce seni bekledim, umutsuz bir handan.
©aliokka
A