maviyi geçtim
kara tırtılıyım
biliyorum
üşüyen dudaklarının
bilirsin,
bu kent
belirsiz fotoğraflarına
tarih denildikçe ünlüdür
kapı eşiklerinden
çatılarına
çünkü,
trajedidir aslında
aslına uygun olmayan
düşlerle
göçmen gemisine binmek
bazen çokça sallanan
bir deniz kıyısında
dil ve diş dedim sanırım
güldüm
nasıl çirkin göründüğüme
aldırış etmeden
aha yarım gök
aha yarım bahar
tamı
neyime
hafif beyazdı daha hava
ki bundan fark ettim
biçimsiz rüzgarı
tanıdık bir şiiri okuyor duygusuyla
gece
menevişli olacak
ve
gülümseyecekmiş
söz verdi
bana...
©himmet.
H