Gün doğumlarından önce başladım sevmeye
Karanlıkta sevdim aydınlığı ki ayıp değil
Ayıp olanı söylesem de duyamazsın
Karanlıktan korkarsın sen
Güneşte yanmaya razı gelirsin
Ellerinde çiçekler birikir hep senin
Başkalarına verirsin
Sınırları iyice bellenmiş yarınların
Susuzluğu var dilinde belli ki
Gözlerin usanmış yıldızların ışığından
Sen bile sen değilsin bu dünyada
Sorma bana ben kimi aramaktayım
Mesela nasıl ağlanabileceğine sor bana
Nasıl gülünmez onu sorma
Yağmur kokusu nasıl olur onu anlatayım
Şemsiye isteme benden çünkü olamam
En güzel nerede ölünür onu sor
Çünkü en az ben bilirim yaşamasını
Bitimsiz şeylerin öykülerini fısıldarım
En çokta ben unuttum başlamasını
Mesela gitmeyi sor bana
Öyle çaresiz öyle kolu kanadı kırık
Ağlarken gülmeyi sorma
İkisini bir arada sen yapamazsın çünkü
Çünkü ölmek en kötüsüde değildir
Ağlama sakın ağlama çünkü
Ellerim doludur silemem gözlerini
Şarkıda söyleme bir daha
Olurda unutursan ben fısıldarım sözlerini
Öyle yalın öyle su katılmamış öyle güzel
Karanlıkta üşürsün sen diyemezsin
Ceketin olurum senin giyemezsin
Bol gelirim belkide sana
Kim bilir belkide kavuşmaz düğmeler
Sonra güneş doğar, gözün yaşarır
Sonra yollar bir düzlüğe varır
Sonra akşam olur yine
Karanlıktan korkma diye
Batmayıverir güneş
©opapa
O