Gece olup gök karardığında burda
Güneş artık başkalarını aydınlatmaya baslar
Başkaları kavuşur aydınlığa
Başkaları kavuşur mutluluğa
Sen de güneş gibiydin aslında
Geldin aydınlattın heryeri
Mutluluk verdin
Neşe saçtın etrafa
Ve sonra yavaş yavaş
Söndürmeye başladın ışıklarını
Yavaş yavaş
Uzaklaştın benden
Benden uzaklaştıkça başkalarına yakınlastın
Beni karanlıkta bırakmayı
Başkalarını aydınlatmayı seçtın
Ve en sonunda da gittin
Ama giderken unuttugun birşey vardı
Dönüp dolaşıp yine bana gelectin
Cok kez gittin cok kez affettim
Ve sen yine affedecegim sandın
Ama bitti artık yolun sonu geldi
Sen artık dönemeyeceksin
Cünkü artik beni gecemeyeceksin
Geçemedegin hergün de beni özleyeceksin
©
B