H

Güneş Sönük Annesiz

Güneş doğuyor her sabah penceremden,
Ama sensiz aydınlanmıyor içim anne.
Sen gittin gideli sensiz günaydın sız kaldım,
Her günüm karanlık bir gecede kaldı sanki.
Hatırlıyorum eskiden,
Uyandığımda yüzünde bir gülümseme,
Hazırladığın kahvaltı sofrası,
Ve sevgi dolu bir "günaydın"ın.
O sözler verirdi bana güne başlama gücünü,
Mutluluk sarardı kalbimi her seferinde.
Şimdi ise her sabah,
Boğazımda düğümler, gözlerimde yaşlarla uyanıyorum.
Kuşlar ötüyor bahçede neşe ile,
Çiçekler açıyor rengarenk her köşede.
Ama ben göremiyorum güzellikleri,
Her şey anlamsız geliyor sensiz anne.
Seni özlüyorum her an, her saniye,
Sesini duymak istiyorum, yüzünü görmek istiyorum.
Sana sarılmak istiyorum sımsıkı,
Seni ne kadar sevdiğimi söylemek istiyorum.
Biliyorum ki artık yanımda değilsin,
Ama kalbimde hep sen varsın.
Her an seni hissediyorum yanımda,
Sen benim her şeyimsin annem, canım annem.
Senin sevgin sonsuza kadar benimle,
Unutmayacağım seni asla.
Bir gün gelecek, biliyorum,
Kavuşacağız biz birbirimize.
O gün güneş daha da parlak doğacak,
Ve mutluluk sonsuza kadar sürecek.
O güne kadar sabredeceğim ben annem,
Senin için her şeye katlanacağım.
Seni seviyorum sonsuzca,
Her şeyden çok daha fazla.
Günaydın sana annem, kalbimde hep sen varsın.
Dua ediyorum her an, bir an önce kavuşalım diye.
Seni seviyorum, seni özlüyorum,
Sen benim her şeyimsin annem, canım annem.
©hasanbey.