Şimdi beni mutlu sanıyorsun sen,
Yeni bir hayat buldu sanıyorsun beni,
Doğru aslında nereden bilebilirsin beni?
Mecnun gibi ıssız çöllerde aradığımı seni.
Acıların en büyüklerini çektim ben,
Kimse yoktu yanımda, ben kendimi öldürürken.
Şimdi mutlu sanıyorsun beni,
Kendimi öldürmek istediğimi bilmeden.
Şimdi kaçmak istiyorum bu diyarlardan,
Kimsenin bulamayacağı bir yerlere gitmek.
Ama biliyorum, yapamam ben bunu,
Yaşayamaz insan bu yalnızlık ile.
Şimdi kızgın ateşlerde yürüyorum sadece,
Gençliğimi öfke ile bitiriyorum öylece.
Halbuki ne çok istemiştim sevilmeyi,
Sevdiğim kadın tarafından kabul edilmeyi.
Hayat böyle imiş, ey ömürden ömür alan,
Sevmek ve karşılığında sevilmemekmiş.
Kazanmak, aynı zamanda kaybetmekmiş.
Tümüyle ögrendim ki, hayat sadece bundan ibaretmiş.
©berkayu08
B