Bu aralar günlerle aram rengsiz
Güneşim dahi gri
Kaleme sarıldım yazılarım mutsuzluk hissi
Beyaz sayfalar beni istemez.
Siyah sayfalar ile aram perdesiz.
Yalın ayak gezdim sensiz bu şehri.
Kaldırımlar dahi dikenli
Dümdüz yollarda sendeler oldum
Kaldıranlar oldu sen diyenler oldu kustular nefreti
Oradasın biliyorum bıraktığın izlerin pisti oldum.
Artık bir uykumdur çekildiğim kuytu.
Kirlendi rüyalarım gözlerim istemez temiz bir uyku.
Olta atsalar zihnimde zehirli kelimeler çıkar.
Yokluğun boğuk sesli varlığın yanımda eskidi.
Hangi gezegendeyim bilmiyorum ama Gözlerimin yörüngesinde dünyam eksildi.
©cüneyt47
C