Savaş sonrası kederinden yaşamın ve yalnızlığın tüm ağırları
Tekrar canlanan bir çocuğun hüznüne kapıldım
Biz çoruk toprakların bağırın'da yetişmiş çocuklarız
Ayaklarımız çıplak
Saçlarımız taraz
Elimiz yüzümüz kir pas için'de
Güneşten çatlamış yanaklarımızla suya hasret çocuklarız
Biz umut bekleyen çocuklarız
Güneşi kim söndürdü?
Kim hapsetti bizi karanlığa?
Biz güneşin umutsuz çocuklarıydık
Her yanımız hüzün
Her bir yanımız hüzün kokar
Çocuğuz saklanbaç oynarız
Her tarafımız yalnızlık nereye saklanırız?
Ben koşarım yalnızlık bulur beni
Yoruldum anne koşmaktan
Koşarken düştüm anne
Dizlerim kanadı, öperdin geçerdi
Şimdi yoksun anne
Dizlerim kanıyor, ellerim acıyor anne
Yoksun anne artık ben kimsesizim
Adına masal dediğimiz güzellikler nerde anne biliyorum masallar gerçek
Bizi masal dünyasına götüreceğim anne
Bana para verir misin anne?
Masal satın alacağım
Uyan anne, kimsesizlikten uyandır beni anne
Güneşi uyandırmamız gerek anne
Uyan...
S'ude altunbaş
S'iyah melek
©kedicik
K