Çıldırmış aşıkların, işvesine yazdım adını,
Kırılmış zincirlerin üzerine şanını.
Gezdim dolaştım şu koca cihanı,
Ne deniz verdi, nede mavi dudaklarının tadını.
Aşk kırpan kirpiklerini kıskanır, martılar,
İmrenerek çırpar kanatlarını.
Gözlerinde gördüm hep umut dolu bakışlar,
Ne yeşil temsil eder, nede çimen saçlarını.
Kılı kırk yarsam da bulamam eşini,
İnsan, nasıl saklar ki, güneşini.
Yüzünde gördüm mutluluğu, neşeyi,
Ne ay ile değişirim, ne de yıldızlarla seni.
©yılmazönür
Y