A

Güneşim Sen Ol

Güneşli bir kış günü
Pencereden ışık huzmesi
Sıcaklığıyla yüzüme vurdu
Bir tebessüm istedi
İçten ve yürekten
Mutluluk getirmiş gibi
Neşeli ve coşkuluydu
Anladım ki o ışık
Sevgiyle de doluydu
Doğrultum yatağımdan 
Uzandım pencereye
Açıverdim tamamen
Güneşle yüz yüzeyim
Bir sıcaklık bir sevinç
Kapladı benliğimi
Getirdiği ne ise
Kaldırdı yüreğimi
Yüzümde gülümseme
İçimde sevgi seli
Teşekkürler güneşim
Işığın eksilmesin
Nereden geldin ise
©arsizsair6