Koşullu sevginin rahat bir diyetinde yetiştirildim.
Güneşi resmeden emojiyi öğrendim.
Şimdi arkamdan takip eden sancılara avlanıyorum.
Genomumda bükülmüş bir diken,
Ve tüm gördüğüm kan davası,
Hatta kuğular kafalarının üstüne şemsiye açıyor...
Ah Ketty! Güneşin kızı!, neden bu kadar mori?
Benimde yükselmeye ihtiyacım var,
Köz gibi avuçlarının içinde...
Tarih her haneyi sarsıyor.
Polis kruvazörlerinin kızılötesi, kiremit müstakil evler boyunca dolaştı.
Tüm çocukların yanakları benekli.
Şimdi, bu zonkayı sıkmak için bir kıvılcım,
Bütün çirkin hisleri beraberinde getirir...
Ama yinede;
Sevmek istiyorum, evet, sevmekten korkuyorum!
Tokatlanma arzusundan beri, henüz bu kaşıntı geçmedi.
Savaşın ateşinde yanan bir ateş karıncası gibiyim.
Şehvetim köpük köpük.
Tokatla beni, daha sert,
Tekrar tekrar tokatla!
Ah Ketty! sen çok tsumi no nai, sen çok fazla
sado masakumi...
Üzgünüm...
©mustafaks
M