A

GÜNEŞİN KOYNUNDAN

Ay doğuyor bu akşam
güneşin koynundan
çiçekler mırıldarken şarkıları
tepeden tırnağa ıslaktır hayaller
cesaret edemiyorum vurmaya umudu
günlerin kavga ettiği zemheri aylarda
bir ölü dirilir ansızın geceleyin
şahit olunca parçalanmamış sevgime
koşuyorum dikenli gül yolunda
ayaklarımda kanlar fışkırmakta
çiçekler açıyor bu gün
güneşin koynundan
umutlarsız yaşamak kadar sevgilersiz
ne nahoştur ne gaddarlıktır sensizlik
koşarım ama yetişemem zamana
beyaz bir bayrak elimde şimdiden
bölüyor geceyi bir anda bıçak
sonra paylaştırıyorlar sabahı
acımasız acılara teslim kalbim
hangi kar yağar ki umutsuzluk gibi
evlendi sema ile yer bu akşam
nikah memurları ise deniz
bir karamsarlı umut doğuyor
güneşin koynundan
anlatılması imkansızmış meğer
diller kifayetsiz sözcükler aciz
üzgün bir mutluluk doğuyor
güneşin koynundan
zifir gecede zemheri ayazken