Güneş ufuk çizgisinde alçalırken,
Renkler gökyüzünde bir cümbüşe dönüşüyor,
Ateşin tonları gökyüzünü boyarken,
Günün son perdesi sessizce iniyor.
Kuşlar son şarkılarını söylüyor dallarda,
Rüzgar hüzünlü bir melodiyi fısıldıyor,
Doğanın bu güzelliğine tanıklık ediyor her şey,
Güneşin son dansı başlıyor gökyüzünde.
Işıklar denizin üzerinde parıldıyor,
Altın bir tabaka gibi uzanıyor sonsuzluğa,
Güneş son veda öpücüğünü gönderiyor,
Ve dünya karanlığın kollarına gömülüyor usulca.
Yıldızlar tek tek beliriyor gökyüzünde,
Elmaslar gibi parlıyor karanlığın içinde,
Ay ışığı gümüş bir örtü gibi kaplıyor dünyayı,
Gecenin sessizliği çöküyor her yere.
Güneş batıyor, ama umut bitmiyor,
Yarın yeni bir gün doğacak, yeni bir başlangıç olacak,
Bu güzel anı kalbimize kazıyoruz,
Ve güneşin son perdesini sonsuza dek unutmayacağız.
©hasanbey.
H