Yine dışarıya bakıyorum.
Yağmur yağıyor ince ince.
Çiseliyor önce,
Sonra artıyor şiddeti.
Yağmur sonrası toprak kokuyor,
Her yer ama her yer.
Bizim bahçemizin kokusuna benzetiyorum.
Yine aklıma geliyor: Gurbetteyim ben.
Bu özlemek zor, bu özlemek.
Bu acı, acı veriyor insana,
Uzakta olmak sevdiklerinden.
Yine yağmur sonrası kokan toprak,
Hatırlatıyor bana birden:
Gurbetteyim ben.
İçimde bu toprağa ekilmiş,
Yağmurla sulanmış,
Toprak kokulu özlem.
©feyziye
F