Uzaklar meskendir kanat çırparız
Yorulur dururuz yine uçarız
Sılanın adıyla bakıp dalarız
Olmuşuz bakışan gurbet kuşları
Hasretler köz gibi yüreği dağlar
Uzaktır dostlarım ayaklar bağlar
Gün gelir gün geçer geçiyor yıllar
Olmuşuz ağlaşan gurbet kuşları
Bir haber gelince hemen coşarız
Bir haber gelince hüzün dolarız
Hüzun ve sevince ortak olmayız
Olmuşuz çaresiz gurbet kuşları
Anadan babadan ayrı düşmüşüz
Ağlarken zoraki mecbur gülmüşüz
Yaşarken gurbette neler görmüşüz
Olmuşuz ümitsiz gurbet kuşları
Çırpılmaz mecal yok kanatlar kırık
Yürekler nazlı bir sılaya aşık
Gurbet bir mahkeme biz ise sanık
Olmuşuz müeebbet gurbet kuşları.
S