kızının beline bağlarken kırmızı kuşağı
kapattın baba evinin kapısını
eğilip kulağına gelinlikle ciktin
kefeninle gel dedin
gururla bak kızının tabuduna
yıktın arkasındaki dagi
varken yok oldun
dört duvardan ses çıkmaz babası
kızında duvar oldu acilara
kapattı kendini eve görmedin morlukları
başkasının ayıbını örttü
gururla bak kızının cansız bedenine
dirisine sahip cikmadin kanida kalsın yerde
öyle inandirdilar ki
o bile hakketti zannetti yediği dayağı
ütüsüzdü gömlek tuzsuzdu yemek
sesi yükselmistir perde açıktır
hakketmistir yediği dayağı
kanıyla yazar katilinin ismini
paramparça edilir bedeni
yetmez cayır cayır yakılır
kadın ya hakketmistir
kesin namusluk yapmistir
göz ucuyla bakmıştır bir erkeğe
gülmüstür sesli bir şekilde
sesi çıkmadı ya rızası vardır
gecenin yarısında ne isi vardı sokakta
neden giymişti o mini eteği
tüküreyim erkekliginizide zihniyetinizede
ölüme boyun egdiren düzene
hakkınızi almayan adalete
sizi sokakta korkarak yürüten devlete
ağzım küfür yüreğim isyanla dolu
hiç mi değişmez bu kadınların kaderi
bir elma yedik diyemiydi bu işkence
can verdiğimiz alır canımızı
hiç mi bitmez bu kadının çilesi
hiç mi geçmez göz altındaki morluklar
hep mi örter kadın başkasın ayibini
hiç mi duyulmaz bu sessiz çığlıklar
kurtuluşu ölümde arar kadın
©gökçekız
G