Kaç umut gömdüm siyahlara
Mutluluk değil gözyaşı döktüm ummanlara
Vefayı bilmeyen viran gönüllere
Yaktım körpe bedenimi bir tatlı söze
Adın dudaklarımın arasına sıkışmış
Yolum geçmiyor serden
Çiğ düşmüş sokağıma
Karışmış saçlarım karakışa
Dünya yükü sırtımda kamburken
Heybemde tıka basa dolu sen
Sahipsiz bir şarkı gibi dökülürken dilimden
Ayrılığın kitabını yazdırdın bana yeniden..
©emine16
E