___________________________
Gerçekmi;
Gerçek nedir biliyormusun,?
Alev, Alev yanan kalbimin
Ağzından püsküren hakaret
toplarının altında kalması..
barikattan sekip karlı yüreğimi
yararak yanardağa çevirmesi,
damarlarımda uçuşuyor olması..
Bu yangın muttasının tanıdığı
Tek duygu vardı;
Ne görüntü, ne ses,
nede ciğerimin amansız yanışı,
Tanıdığım tek duygu;
Gariya'nın tutuşmuş kuşu olmak..
Çılgın gibi uçan küllü kuş;
Bedenimde yürüyen yarasalar..
büyüyen alev tüylerinden kaçmak
Kurtulmak isteme çabasında,
kızgın gibi,
yangın gibi,
körüklemekten yoksun,
kanatlarını bocalayan küllü kuş..
Yer çekimi beni acılarımın renginde
ıslak yıllanmış bir toprağa
çekiyor adeta..
akıntıya kapılıp yönümü göremez,
bir daha güvenemez olunca
anladım korkularımı..
Ölüler toprak kokardı..
Can vermeden yaşayan
Ölülerde vardı..
Nefret ettiklerim kalbimi
Kalıplaştırmış yıkımın içindeydiler.
Tuzlu etimi iğneli dişleriyle koparan
Gırtlağımda zımpara hissi uyandıran
ilk aldığım darbelerden kalma
Güven merhemi kokusu..
Penceremde sabun kalıntısı.
Günlerce,
yıllarca,
belkide yüz yıllarca..
Yüreğimi perçinleyip kanatan
Bir yok oluşun sancısıydı bunlar..
Ölüydüm ama ölmeme izin yoktu,
Canlıydım ama ölüden farkım yoktu,
O kadar yalnızdımki;
Nefret edilesi bile olsa
herşey kabulümdü..
yeni bir misafirin gelmesini
Arzu etmekti temennilerim..
Pembeye boyalı küçük beyaz kuş,
Zincirlerinden kopmuş bana gelmiş
Acılardan yoğrulmuş
küçük beyaz bir kuş..
Pikeledi pençeleriyle göğsümü,
açık yaralarımı yeni cilt baskısıyla
Kaplamayı devşirdi..
O gün anladım ki;
Güven merhemi kokusu
Yeni umutla onarıldı morardı,
Ölüler toprak kokardı..
Can vermeden yaşayan
Ölülerde vardı..
_____________________________
Saygılar...
©sualistt
S