Güvenme

İnsan öyle birşeydir ki ,
Etrafındaki herkeze güvenir.
Sende inkar edemezsin,
Benim de edemediğim gibi.
Ben güvenmenin bedelini,
O kadar ağır ödedim ki.
Hani etrafında duranlar varya ,
Onlar aslında yok.
Ailende gidecek yanından ,
Sırtını yasladıklarında.
Hepsi karanlık,
Kapkaranlık ruhlardaki bedenler.
Karanlıkta gölgeler gözükmez,
Onlarda gözükmeyecek.
Şimdiden alıştır kendini,
O karanlık yolda yürüyecek de,
O yolun lambasını bulacak da ,
Sadece sensin güzel insan....

©yedinciev