hayat,artık üzülme sil gözyaşlarını dese
bunca zaman sonra bizede mutluluk nasip etse
yada bu dizinin bu bölümünü diziden silse
ah çok mutlu olucam şu hayat yüzümüze gülse
güvenmeyi unuttum vede hayal kurmayı
bir şekilde başarıyorum hayatta kalmayı
öğrendim düştüğüm yerden tek kalkmayı
ve bütün olanları başımdan savmayı
bugün 1 nisan keşke herşey şaka olsaydı
eve tıkanıp kaldık akıllı tek insan kalmadı
virüsten korunucaz diye kalmadı akıl sağlığı
pekala virüs anladık mesaj alındı
belki bir kaç gün birkaç hafta birkaç ay
ölenleri ben sayamadım bakta sen say
daha yeni yıla gireli oldu 3ay
3aydır kalmadı başımızda gelmedik olay
sokaklar tenha ay geceye tutunmuş
güneş doğmuş,yeryüzünde insan yokmuş
gündüz güneşe ,ay geceye sormuş;
bu kadar insan nereye kaybolmuş?
her şey üzerimize geldi belki üzüldük ağladık
sanki okadar beyazın içerisinde bir siyah biz kaldık
bunlar geçecek diye avunduk öyle sandık
hayatın bir gülüşüne tutulup, kandık
oysa ne kadar çok istemiştim mutlu olmayı
güldüğüm zaman çok oldu ama öyle kalmadı
mutluluktan çok hep üzüntü baskındı
bu kader benden üzüntüyü hiç almadı
©ozturktuba
O