Gölgemin kazıdığı kuyuya düşüyorum.
Anne, bırakma beni; bak, ben çok üşüyorum!
Sanma ki, bu hâlimle mânâyı aşıyorum.
Bir bilsen, ben içimde neleri taşıyorum...
Sakın korkma, bilirim düşmeden yürümeyi.
Bilmediğim ne malum, aşk ile çürümeyi?
Ellerimi dokuma, günaha düşüyorum.
Günahlara bulanmış nefsimi deşiyorum.
©uludag
V