Bana neleri hatırlatıyorsun biliyormusun
Soğuk sabah kahvaltılarımın
Yoksulluğunu hatırlatıyorsun
Incecik bir çiseltiyle kopan
Göğün yeryüzünü deldiği
O fırtınadan kopmuş bir çocuğu hatırlatıyorsun
Gelip geçerken aynalarda binlerce yüzüm
Sen bende eskimiş bir sevdanın
Dağlarının arkasında biriktirdiği
Tortusunu hatırlatıyorsun
Bir kış günü dudaklarıma değen çiğ damlasının
Yüzümü okşayışındaki masumiyeti hatırlatıyorsun
Bir eli kara fücur cicekler açan
Öbür eli zehir zemberek
Tokatlar atan babamın,
Alnındaki ter damlalanırını hatırlatıyorsun
Sen bende nelere dokunuyorsun biliyormusun
Sokak lambalarının söndüğü vakitlerde
Şehrin tenha köşelerinde
Açlıkla boğuşan bir anneye dokunuyorsun
Gecenin tamda bu vakti
Yüzümde açan gülümsemenin
Incir taneciklerine dokunuyorsun.
Uzak kentlerin varoşlarında
Kını aç,Hüznü boğuk bir ihtiyarın
Geçmişe dair bütün pişmanlıklarına dokunuyorsun
Ve sen bende nelere dokunuyorsun biliyormusun
Göğüs kafesimin secde ettiği yerde
Yalnızlarıklarımın derin boşluklarını doldurup
Yüreğimin kıblesine dokunuyorsun.
Gökcan Baştimar
G