Şavk'ında eriten güneş misali aslın yıkar
kül eder geçer.
Sakin deniz iken bu kulun hali.
Düştüğün andan beri gönül derbeder.
Başka tüm kaygı endişe vardı şimale.
Tek yangun gönül düştü bi güle.
Şu aciz lal Adem döndü bülbüle.
Mecnunni halim ondan da beter.
Eridi karı kışın kızardı yaşam güllerim
Dertler kabuk bağlarmış sürülünce sevda melhemlerin
Adamı da ben değilmişim de evvel dumanlı hallerin.
Bende sönmermi meşalen söner dediler.
.
©bayati
B