Ayı sol elime verdiler
Güneşi de sağ elime
Güzelliğini avuçlarından akıtıp
Damıttılar şişelere.
Bilmezdim sen yokken
Ayın batıp güneşin doğduğunu
Sanrıların beni benden alırdı insancıl görünen
Dünyayı en çokta senin yokluğun kahrederdi.
Nerden bilebilirdim sen yokken
Geçip giden dakikalarım ve hayatım
Dünyayı kahreden sensizliğin
Benim için zehirli olduğunu.
Gördün mü bak!
Dünyam ne halde şimdi
Öldüm bittim kurudum sen olmadıktan sonra
Nerdesin sen Ey Sevgili! geri dön şimdi.
Dumanlar yükseliyordu savaş alanından
Kalbim beynimle harp ediyordu
Ve ben ortasında kalmıştım savaşın gürültünün
Tarih tekerrür ediyordu.
Yaşanmamış sanki sensiz günlerim
Bir araba lastiği bile görebilir
Aklım senden sonra yolculuk etti göçtü gitti
Gönül yolunda Kalbimiz kırıldı. Ey Sevgili!
©aitolan
A