Ummandan katreye topyekün eşya,
Hakikati saklayan iç içe kutucuklar...
Mihrak yerinden akan alemler, şerha şerha,
Derin okyanuslar, yüksek dağlar var!
Güya bir yüksüklük suymuş çamurdan,
Titriyor fosfor teni dalga dalga yağmurdan!
Bakınca hayaline ruhumu saran surdan;
Devasa dalgalar ruhumda çınlar!
Ses, hava boşluğunda bangır bangır titrerken...
Ses, beynimi sünger gibi içerken...
Ses, ruhuma azap teni biçerken;
Karınca adımından koca fezaya kadar...
Sayıları tüketsem, yokluğu dek küçülsem,
Yok yok, namütenahi bir bedene sürülsem,
Heyhat ki çaresiz, şaşkın bükülsem;
Halka halka kıvrım çizer yok ve var!
©şairturhan
Ş