Bir yüzüne baktım, başka bir yüz gösterdi,
Kalbime saplanan, ihanetin izleri.
Gecenin sessizliğinde fısıldadı yalanlar,
Dost sandığım eller, düşmanmış meğer.
Sözlerin tatlı, içi karanlık,
Sevgiyle yaklaşır, arkadan vurur hain.
Gönül tahtında kurduğun hayaller,
Bir bakışta yıkılır, kalbimden silinir.
Bir dostun kollarında, zehirli bir yılan,
Gözlerimde parlayan, kin ve intikam.
Hainin kalbinde, sevgiye yer yok,
Ruhunu karartan, her bir adımda korku.
Yüzler maskeli, duygular sahte,
Her gülüşte gizli, ihanetin yansıması.
Zamanla açılır, bütün sırlar,
Hainin yüzünde, beliren korkular.
Bir gün gelir de, adalet yerini bulur,
Hainlik kaybeder, masumun gözyaşı durur.
Kalbin derinliklerinde, saklanan kin,
Yok olup gider, sevgiyle dolu bir bahar.
Çanakkale’de vücutlar meydanda kaldı,
Otuz yıl geçse de, unutulmaz hatıra.
Felaketler üst üste, kaderin cilvesi,
Hainlik içinde kaybolan, milletin sesi.
Batının tezgâhı, hain planları,
İslam ümmeti, paramparça kaldı.
Ama unutma, bu dünya fanidir,
Hakikatin ışığında, tüm hainlikler yok olur.
©hasanbey.
H