Kar yağsaydı siyah siyah
yağmur damlaları düşerken
Keskin bir saydam
Suyun rengi kırmızıya çalsaydı
şarap gibi kan gibi
dünya mı aydınlatır güneşi
biz ki her selise
ölümün nöbetindeyiz
korkak üşengeç
ve korkularımıza görmülürken
ışıklar kapatılınca
Son düzlükte nefessiz kalmış yarış atının açılan gözleri
gibi bakarken
hayata
neden bu kadar körüz
haksızlığa
Z