Bağbozumuna dönen bir bahçe de yüreğim bu gece,
Umursamaz oldu kimsesizliğini,
Yıkılan gururunu ört bas ediyor, türlü türlü kelimelerle.
Gariban hayatımda yaşım ilerledikçe, kopan ipleri düğümlemekten yoruldum..
Her milimde şimşekler çakan bir yolda ocağımıza dikmek için bir incir ağacını kökünden söküyorum.
Belli ki ölümün iklimi ensemde, ötesi gururdan vurulan düşlerimde..
Bir çay molası veriyorum, aklımın dinlenme tesislerinde,
Ve şimdi her şey hak ettiğim kadar benimle...
©çilekeşim
Ç