Ey dağlar!Ne zaman unuttunuz beni?
Yükselen kubbeler bir ses ile yoğrulur.
Sizi bildirir her gün bana bulutlar,
Her gün anlatıpta tazelediğim anılar,
Bırakıp beni,bensiz nereye?
Her bir demet gülde unuttuğum papatyalar,
Gücenmeyin bana,nefis bu oyalar,
Bildiğimle beni , öğretipte sınarlar.
Hak aşkı beni , dağlarda dağlar.
Öğrendim ki senin sırrın toprakta,
Viran olan gönüller altında yatmakta,
Biranda çıkan öfke bedeni yormakta,
Ashıl meshele uttuğunu bulmakta,
Aşk ile bulunup sevgiliye varmakta.
Bir avuç içi kadar yakın bana,
Gecem , gündüzüm , niyazım ona,
Kesilen damardan akan bir damla kana,
Haktır elbet bana , dünden bu yana.
(HARUN KOÇ)
©harunkoç
H